Sandrijn Swarts

Ik ben Sandrijn Swarts (28), een geboren Groninger die in Amsterdam woont. Toen ik acht jaar was schreef ik al verhalen. Zo vaak zelfs dat mijn juf me er meermaals op wees dat ik genoeg geschreven had en meer tijd moest steken in vakken zoals Verkeer of Natuur. Daar zag ik niets in. Ik schreef door.

Als achtjarige schreef ik over dubieuze liefdesperikelen in het koningshuis, over dolfijnen die naar de maan vlogen (zie hieronder, uit 1999), vaak met dramatische en vreselijke gevolgen. De handgeschreven opmerking van mijn juf die daar eens op volgde – ‘De volgende keer misschien een verhaal over het schoolreisje? – heb ik zorgvuldig doorgekrast, en genegeerd. Ik bleef mijn eigen verhalen vertellen, en doe dat nog steeds.

Een tikje nostalgisch…

Dat ben ik. En sommige van mijn verhalen zijn dat ook. Ik verzamel deze specifieke verhalen onder de noemer ‘’t Choco-ijsje’.

Het zijn verhalen over tekenende momenten (just a perfect day…). Of juist bepalende momenten. Die iedereen (her)kent. Stoelendans en Rode lippen zijn zulke verhalen.

Over een eerste zoen bijvoorbeeld. Want daar is deze verzameling naar vernoemd. Boudewijn de Groot zong erover in zijn lied Vrienden van Vroeger:

De eerste kuise zoen
gekregen van een meisje
in ruil voor 't choco-ijsje,
waarvoor ze het wel wou doen.